WikiTurk
Editor Login | Register
Ekle

> Bilgi Rehberi > Ekonomi & İşletme

sercenyurt
(Date : 24.02.2008 18:23:18)
imageimageimage %5


Neo-Klasik Ekonomi


 Reklam



Marjinalist kavrayışla statik denge koşullarında mikroekonomik teoriler üreten, bı­rakınız yapsınlar görüşüyle arz yan­lısı ekonomiyi savunan ekonomik anlayış.
Dar anlamıyla 1870"lerden baş­layarak Klasik Ekonomi"ye karşı çıkan, 1920"lerden itibaren yerini Keynesyen Ekonomi"ye bırakma­ya başlayan Neoklasik Ekonomi, 1970"lerden itibaren geliştirilen eleş­tiri ve tezlerle Keynes ekonomisi­nin terk edilişiyle canlanmış, te­melde arz ve talep dayalı piyasa ekonomisini ve liberalizmi benim­seyip incelemesiyle Klasik Ekonomi"nin çağdaşlaştırılmış biçimi olarak, bütün alt dallarına ve çeşit­liliğine karşılık egemen ekonomi görüşü olmuştur. Klasik Ekonomi okulundan olanlar sanayi kapitalizminin ilk dönemlerinde yaşamış olup, top­lumun ekonomik yaşamının bütü­nünü anlama çabasmdaydılar. Piya­sayı anlamaya çalışırken de nesnel değer teorisine dayanıyorlardı. Marx"ın bu değer teorisinden emek-değer teorisini üretmesinden sonra, değerin öznel biçimde açıklanması ve emek-zaman yerine öznel zah­met ve fayda anlayışının esas alın­ması, marjinalizmin ve Neoklasik görüşün temelini oluşturmuştu. Ge­ne Klasiklerin toplumun bütününü ve üç sınıflı yapısını göz önünde tutmalarına karşı, Neoklasikler top­lumu bireylerin toplamı olarak gör­müşlerdi. Bu yapısıyla Neoklasik görüş, içinde yaşanılan toplumsal ve tarihsel düzenden soyutlama yoluyla ekonomiyi bilimselleştirme id-diasındaydı. Bu iddialarını da ma­tematik kullanımı, statik analiz ve (çoğunluğu açısından) tümdengelimci yöntemle geliştirmişlerdi. Ma­tematik kullanımının yaygınlaşması ve özellikle girdi-çıktı analizi yön­temleriyle, ekonominin sosyal bilim olmaktan çok fen bilimi yöntemle­rini kullanan bir disiplin olarak ge­liştirildiğini savunmuşlardı.

--------------------------reklam--------------------------

------------------------------------------------------------

Marjinal Devrim adı verilen yaklaşımın kurucuları olan ingilte­re"de Williams S. Jevons, Fransa" da Leon Walras, Avusturya"da Cari Menger, piyasada bireylerin davranış biçimleri, öznellik ve ölçülebilirlik üzerinde durarak Neo­klasik Ekonomi"nin öncülerini oluş­tururlar, ikinci kuşak kurucular Cambridge"de Alfred Marshall, Vi-yana"da Eugen von Böhm-Bawerk, Lozan"da Vilfredo Pareto, ABD"de John Bates Clark ile Irvin Fisher"dir.İlk üç ustanın, ekonomik alter­natifler arasından öznel seçimlerin önemi üstüne kurulu marjinalizm görüşleri çev­resinde o]usan alt-okulların ortak yönü, kişilerin tercihlerinin piyasa­daki teknolojik bilgi, toplumsal alışkanlıklar ve kıt kaynakların bile­şik etkisiyle oluşmasının piysa açı­sından belirleyiciliğini savunmala­rıdır. Neoklasıklerin analizleri za­mansız denge durumlarının karşı­laştırılmasına dayanır. Sistemin di­namikleriyle ilgilenmeyerek statik koşullarını araştırır ve makro iliş­kileri mikro ilişkilerin toplamı ola­rak görürler. Keynes"in tersine tasarrufların yatırımı belirlediğini sa­vundukları için, milli gelir dengesi­nin faktör fiyatlarındaki değişme sayesinde tam istihdam düzeyinde gerçekleştiğini ileri sürer ve tam is­tihdam düzeyinde denge ve büyü­me sorunlarıyla ilgilenirler. Tek­nolojik gelişim de ekonomi dışı et­kenlere bağk görüldüğünden, Neo-klasik görüşte, Klasik ve Marksist ekonomiler gibi kapsamlı büyüme teorileri bulunmaz, ancak faiz had­di ve sermaye birikimi konularında derinleşmiş, para ve konjonktür teorileri önplana geçmiştir.
Neo-klasik ekonominin temel sorunu, toplam faktör arzı ve üre­tim tekniği verili olduğunda, kay­nak dağılımının etkinliğidir. Neo-klasikler arz talep karşılaşması ola­rak serbest piyasa işleyişinin eko­nomik faaliyetlerin temelinde yer aldığını düşünerek, tüketici için fay­da, üretici için kâr maksimizasyonunu temel ilke olarak görürler, fayda ve kâr maksimizasyonu doğ­rultusunda kaynakların dağılımını incelerler. Toplumu firmalar ve fert­ler bütünü olarak gören Neoklasik ekonomi, kapitalisti müteşebbisten, faizi kârdan ayırmıştır. Her harca­mada, harcanan birimin sağladığı tatminin eşit olduğu hali bulmak için karşılaştırma ve ikame yolu ile piyasanın akılcılığını ortaya koy­maya çalışırlar. Fiyatta yükselme pahalı malın alternatifini ikame et­me mekanizması harekete geçirir. Fiyat yükseldikçe kişisel talep art­maz ve piyasanın uyum sağlamak için gereksindiği zaman ne kadar uzunsa ikame etkisi o kadar büyük olur. Üreticiler de en ucuz üretim için kaynaklar arasında ikame yolu ararlar. Zaman içinde firmaların kapasite kullanmalarının değişimi marjinal verimlilik kuramı ile açıklanır ve faktör fiyatları, etkinlik, maliyet ve fayda değerlendirmesine göre ekonomik politika önerileri geliştirilir.
Neoklasik okul, bırakınız yap­sınlar görüşüyle Klasik okulun de­vamıdır. Ancak Klasik okul serbest rekabetin toplumsal uyumu sağla­yacağını iddia ederken, Neoklasikler içinde maksimum faydanın ya­ratılması için bölüşüm eşitliğini, bi­reysel ve toplumsal faydanın farklı olduğunu savunanlar, konjonktür dalgalarını inceleyenler de vardır. Bu dönemde geliştirilen emperya­lizm teorilerine karşı ise, Neoklasikler serbest dış ticaret teorisinin katıksız savunucusu olmuşlardır.

 

 













Derecelendir
Kaynak
İçerik İhbarı


duzceninsesi.com.tr

Open Source Document Project AUP&TOS